صنعت لوازم خانگی با چه منطقی واردات را تهدید به آزادسازی می کند؟

[ad_1]

یک کارشناس در یادداشتی به تشریح تهدیدات صنعت لوازم خانگی داخلی پرداخت و افزایش قیمت ها را عامل از بین رفتن برندهای معروف این صنعت در سال های اخیر عنوان کرد.

به گزارش ایسنا، در یادداشت ایمان محمودی آمده است: دولت با آزادسازی واردات می خواهد از منافع مصرف کنندگانی که قدرت خریدشان در اثر تورم از بین رفته است، حمایت کند. که منجر به نسل کشی در صنعت لوازم خانگی خواهد شد. حمایت گرایی دیگری در این صنعت در حال وقوع است که هیچ کس آن را نمی بیند، اما نتیجه آن تکرار پدیده «استکبار» است.

تهدید صنعت گران به آزادسازی واردات لوازم خانگی تنها شش ماه پس از صدور فرمان رهبر معظم انقلاب مبنی بر حمایت از صنعت در ایران است که نشان از تکرار ماجرایی است که برای صنایع تولیدی در ایران رخ داده است. قربانیان امروز به جای «ارج» و «آزمایش» «هیمالیا»، «امرسون»، «پاکشوما»، «اسنوا» و «ابسال» هستند. در یک نمایش جدید که توسط رسانه های طرفدار واردات برگزار می شود، با آینده صنعت بازی کنید.

گمان می رود لوازم خانگی ایرانی بسیار گران است و در صورت عدم بازگشت این قیمت، واردات برای تنظیم صنایع باز می شود. تبیین موضوع در اینجا در چارچوب برنامه ریزی حفاظتی در دستور کار سیاستگذار است. از آنجایی که قیمت ورق های فولادی، مس، چیپس، الکترونیک و آلومینیوم به عنوان مواد ورودی اصلی محصولات لوازم خانگی در سال 2021 حداقل بین 20 تا 100 درصد در سال افزایش می یابد و تورم داخلی به 50 درصد رسیده است، دولت فکر می کند که صنعت باعث افزایش قیمت می شود. کالاهای آن با افزایش هزینه ها گران می شود و اگر یک یا چند بنگاه گران شوند، همه بنگاه ها، حتی آنهایی که ارزان شده یا اصلا گران نشده اند، مجازات می شوند. منطق غلط “همه به دلیل یک یا چند اشتباه” یکی از اشتباهات مکرر در سال های اخیر در صنایع تولیدی مانند صنعت لوازم خانگی است.

ادعای افزایش قیمت محصولات تولیدی در حالی مطرح شد که کالاهای اساسی به قیمت 4200 دلار به داخل کشور وارد شده و یا در مراحل تولید آن به میزان قابل توجهی به مبلغ 4200 دلار توزیع شده است که در فاصله خرداد 1397 تا بهمن ماه 1400 قیمت ها را از 300 به 400 درصد افزایش داده است. نگاهی اجمالی به آمارهای وزارت صنعت، معدن و تجارت (صمت) در بازه زمانی 1397 تا 1400 نشان می دهد که قیمت طیف وسیعی از کالاها اعم از مواد غذایی، ساختمانی، کشاورزی یا صنعت در این مدت از 200 به 400 درصد افزایش یافته است. . و فقط محصولات لوازم خانگی در پایین تر قیمت ها افزایش یافته است.

مشاهده این گزارش بر اساس اعداد و مدارک از داده‌های رسمی وزارت صمت نشان می‌دهد که صنعت لوازم خانگی با روند کلی افزایشی قیمت بین سال‌های 1397 تا 1397 همخوانی ندارد. 1400. گزارش رسمی وزارت صمت. سکوت روندی اجتناب ناپذیر به دلیل افزایش مداوم سطح عمومی قیمت ها یا تورم.

در بخش کالاهای اساسی اگرچه تنها در سال 1400 حدود 9 میلیارد دلار (بدون احتساب دارو) صرف واردات کالاهای اساسی و نهاده ها برای تولید آن محصولات شده است، اما در واقع بین سال های 1397 تا 1400 قیمت کالاها در خانوارها افزایش یافته است. سبد مصرفی از 3 بود که 4 برابر شد. در حال حاضر در شرایطی که صنایع مختلف از جمله صنعت لوازم خانگی از نیم سکه رایگان برای امرار معاش استفاده می کنند، انتظار می رود صنایع در محدوده ای قیمت ها را تعدیل نکنند، معقول، معقول نیست. جالب است که در مدت یاد شده با وجود توزیع بیش از 4 میلیارد دلار تا 4200 تومان به صنعت تولید روغن نباتی که در قالب تهیه بذر گیاهی هزینه شد، قیمت روغن نباتی نه تنها تغییری نکرد بلکه افزایش یافت. بیش از 225 درصد.

ماکارونی از سال 97 تا 1400 250 درصد و نوشابه ها 350 درصد افزایش یافته است.

نتایج گزارش‌های قبلی منتشر شده در رسانه‌ها نشان می‌دهد کالایی که در سال‌های اخیر دلار ۴۲۰۰ دلاری را به یکی از محافل خود تزریق کرده است، با افزایش چشمگیر قیمت مواجه شده است. به عنوان مثال قیمت ماکارونی بیش از 250 درصد، گوشت قرمز حدود 240 درصد، ماست 400 درصد، مرغ 350 درصد و پنیر 375 درصد افزایش یافته است. در بین اقلامی که دلار ۴۲۰۰ تومانی دریافت نکردند، چای خارجی ۴۵۰ درصد، شکر ۳۹۰ درصد، نوشابه ۳۵۰ درصد و ماهی تن ۳۷۰ درصد افزایش یافت. این اعداد به خودی خود نشان دهنده خوبی از اتفاقاتی است که برای صنایع و مشاغل می گذرد و نشان می دهد که همه محصولات در مسیر صعودی در گردش هستند.

در همه این صنایع، درجاتی از حمایت، تعرفه و ممنوعیت واردات وجود دارد، اما هیچ کدام از اینها برای افزایش قیمت مقصر شناخته نشده اند، که این حق طبیعی آنهاست و تهدیدی برای باز شدن درهای واردات نیست. صنعت خودرو که در چهار دهه گذشته برای دریافت وام های ارزان قیمت و ممنوعیت واردات دست و پنجه نرم کرده است، هرگز با چنین تهدیداتی مواجه نشده و در سه سال گذشته نیز اجازه آن را نداده است، امکان رشد را در شرایط تحریم بدون نیاز ببینید. برای نیروی خارجی

اما صنعت لوازم خانگی در فضای بسیار سخت تحریم ها پا به عرصه وجود گذاشت و در مدت کوتاهی کره ای ها را آواره کرد. اما اکنون با توجه به افزایش قیمت ها که برای برخی برندها و محصولات هم اکنون 5 درصد است، داستان صنعتی زدایی در حال تکرار است. «تکبر» و اخراج برندهایی مانند «تجربه» نتیجه این فرآیند تصمیم گیری است که در آن عوامل فراری بر بازیکنان متعهد اولویت دارند. این رفتار امروزه با ادعای حمایت از منافع مصرف کنندگان به دنبال تخریب صنعت مستقل لوازم خانگی است.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.