تانیا جوهری سکوت خود را می شکند

[ad_1]

تانیا جوهری پس از یک سکوت طولانی دهانش را باز کرد. از وضعیت فعلی خود می گوید، به گذشته نگاه می کند و از تمایلش برای بازی در نمایش «باغ آلبالو» می گوید.

در دهه گذشته، کمتر تانیا جوهاری را دیده‌ایم. او بیش از یک دهه است که در عرصه هنری فعال نبوده و سخنران مشتاق یا شرکت در برنامه ها نیست، بنابراین به ندرت در مجامع هنری یا روزنامه ها حضور دارد، اما کسانی که رویدادهای هنری دهه های گذشته را دنبال می کنند. مراقب رزومه پر زرق و برق او باشید. همین زمینه باعث شد تا انجمن بازیگران تئاتر در هفدهمین گردهمایی خود که با عنوان «شب بازیگر» برگزار شد، به همراه محمد ساربان، دیگر بازیگر پیشکسوت از این چهره هنری تقدیر کنند.

این جشن که شنبه 24 اردیبهشت برگزار می شود، بهانه خوبی است تا تانیا جوهری سکوت طولانی خود را بشکند و دقایقی با ما گپ بزند.

او در گفت وگو با ایسنا، از علاقه خود به تئاتر خبر داد و آرزو کرد تئاتر ایران به روزهای اوج خود بازگردد.

آنچه پیش رو دارید محصول گفتگوی نه چندان طولانی ما با این هنرمند است. این بازیگر پیشکسوت با مهربانی و حوصله با ما صحبت کرد.

او دختر جوانی است که پدرش در گروه تئاتر «آناهیتا» به سرپرستی مهین و مصطفی اسکویی بازی می کند. پدرش او را به پشت صحنه تئاترشان برد و در نوجوانی اشتیاق به هنر در دختر ایجاد کرد. او عاشق رفتن روی صحنه و تجربه کردن با تماشاگر است.

پس از فارغ التحصیلی دو دوست صمیمی پدرش زنده یاد محمدعلی کشاورز و اسماعیل شنگله از او برای بازی در یک نمایش دعوت کردند و دختر جوان به دفتر تئاتر رفت و به گروه جوانان به سرپرستی اسماعیل شنگله پیوست.

جوهری از اولین سال های حضورش در تئاتر می گوید: در آن زمان هنرمندان تئاتر به صورت تیمی در مدیریت تئاتر فعالیت می کردند. هر گروه در سال دو نمایش اجرا می کند و من عضوی از گروه جوانان هستم.

دختر جوان که به خواندن کتاب و نمایشنامه علاقه داشت، با دیدن نتایج تحصیلی خود در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زیبا قبول شد. وی همچنین از جمله دانشجویانی است که در دوران طلایی این دانشکده نزد اساتیدی چون دکتر محمد کوثر، حسین پرورش، دکتر علی رفیعی، زنده یاد حمید سمندریان و… تئاتر آموخته است.

در همان دانشگاه با دکتر رفیعی آشنا شد و در اولین نمایشی که رفیعی پس از بازگشت به ایران در تئاتر شهر روی صحنه برد، بازی کرد. نمایش «خاطرات و کابوس‌ها در لباس از مرگ و زندگی اثر میرزاتقی خان فراهانی» خوش درخشید و سپس این همکاری در نمایش‌های دیگری چون «آنتیگون»، «سبک و جاذبه در پای دیوار بزرگ چین» و آخرین همکاری آنها در نمایش” یادبود “سالهای شن”.

جوهری که در آن سال ها بسیار فعال بود و همزمان در گروه تئاتر و دانشکده هنرهای زیبا کار می کرد، گفت: در طول دوران کاری خود بیشتر کار کردم و با بسیاری از کارگردانان بزرگ آن دوران همکاری داشتم. با آقایان دکتر علی رفیعی، اسماعیل شنگله، اکبر زنجانپور، هادی مرزبان و … همکاری هایی داشته ام.

برای بازیگری که شیرینی ایستادن روی صحنه و نفس کشیدن با تماشاگر را چشیده است، کار آسانی نیست. جوهری می‌گوید: «لحظه‌ی رورنسی را به یاد دارم (آخرین لحظه‌ی نمایش که بازیگران روی صحنه در مقابل تماشاگران سر خم می‌کنند و تماشاگران او را تشویق می‌کنند) می‌خواستم این لحظه را بارها و بارها تجربه کنم و بارها و بارها در مقابل حضار تعظیم کرد “خیلی دلم براش تنگ شده.”

تانیا جوهری سکوت خود را می شکند

او همه نقش هایی را که بازی کرده است دوست دارد و نمی تواند از نقش های مورد علاقه اش نام ببرد: «در هر نقشی، بُعدی از وجود انسان را پیدا می کنم. به همین دلیل مردم

من طرحم را دوست دارم پیدا کردن ابعاد مختلف انسانی و نشان دادن آنها روی صحنه بسیار شیرین است. »

اما هر بازیگری هر چقدر هم که موفق باشد پشیمانی دارد. بدون شانس بازی کنید و تانیا جوهری هم از این قاعده مستثنی نیست: و من هنوز هم دلم برایش تنگ شده است. »

اگرچه او به ندرت به تئاتر می رود، اما از وضعیت فعلی هنر غافل نیست: «من می خواهم تئاتر به زندگی بازگردد. خیلی وقته خبری از تئاتر ایران ندارم. من می خواهم تئاتر مثل زمان ما دوباره شکوفا شود. البته می دانم که این روزها شرایط اقتصادی بسیار سخت است. وقتی منابع مالی محکمی ندارید، حتی اجاره تئاتر هم ندارید، کار بسیار سخت خواهد بود. البته زمان ما بود. تئاتر نمی توانست ما را تامین مالی کند. اما خود تئاتر رونق گرفته است. سی شب اجرا داشتیم و هر شب سالن پر می شد. گاهی در اجراهای پایانی، تماشاگران به داخل سالن سرازیر می‌شدند، گاهی حتی پنجره سالن شکسته می‌شد و تماشاگران را برای تماشای نمایش روی زمین، روی پله‌ها می‌نشستند. آنها تئاتر رفتن را دوست دارند و ما تئاتر رفتن را دوست داریم که بی پولی را کم کرده است، اما الان شرایط سخت تر شده است، جوانان به خاطر عشق به تئاتر می روند اما خیلی از آنها پشیمان هستند.

جوهری نه تنها از صحنه تئاتر بلکه در سینما و تلویزیون نیز غیبت طولانی داشته است. او دلیل این فاصله را اینگونه بیان می کند: آخرین فیلم من فیلم «شیش و بش» به کارگردانی گودرزی بود. من نزدیک به 12 سال است که کار نکرده ام. پیشنهادهای زیادی را دوست ندارم و شرایط چندان خوشایند نیست. وقتی در یک فیلم بازی می کنید حتماً چند جوان در آن حضور دارند. ما اغلب می بینیم که جوانان طوری به ما نگاه می کنند که انگار از حقوق خود محروم شده ایم یا اینکه ما را به عنوان کار خود می بینند و بهتر است کنار بیاییم. وقتی صحبت از این ظاهر می شود، کار با آن خوشایند نیست. علاوه بر این، برخی از جوانان هنگام ورود به حرفه بازیگری هنوز شناخت کافی یا درک درستی از این حرفه ندارند. آیا ممکن است وقتی بدون دانش و تجربه، بدون یادگیری و آموزش کار می کنم، خانه نشینی را به کار با غریبه ها ترجیح بدهم زیرا قطعاً آنها مرا نمی شناسند. البته خدمه «شیش و بش» اینطور نیستند و تیم خیلی خوبی هستند، اما شرایط کلی معمولا اینطور است.

او که حتی قبل از کرونا حتی در مجالس هنری شرکت نکرده است، گفت: “واقعیت این است که من به مراسم های زیادی دعوت می شوم، اما جایی نمی روم و بیشتر در خانه می مانم.” دخترم می گوید آنقدر جلو نمی روی که مردم وجود تو را فراموش کنند. الان هم چون مراسم تئاتر است، حاضر شدم در آن شرکت کنم.»

جوهری نه تنها از خواندن و یادگیری لذت می برد، بلکه گاهی می نویسد و مدتی است که زندگی نامه اش را می نویسد: «گاهی به گذشته فکر می کنم و گاهی می نویسم. می خواهم سرنوشتم را بنویسم. من یه راهی اومدم ولی حس میکنم این روزها تو این عصر تکنولوژی هیچکس حوصله خوندن سرنوشت یه بازیگر رو نداره و واسه همین گذاشتمش کنار. “اما نمی دانم. شاید دوباره شروع به نوشتن کردم و سعی کردم آن را تمام کنم.”

تنها توصیه این بازیگر پیشکسوت به جوانانی که عاشق بازیگری، کتابخوانی و کتابخوانی هستند: «می دانم که کتاب روز به روز گران می شود. اما جوانان می توانند از کتابخانه یا از دوستانشان کتاب امانت بگیرند. به ویژه خواندن یک نمایشنامه کمک بزرگی به کار آینده فرد خواهد کرد. از همان ابتدا که علاقه داشتم مدام کتاب ها را می خواندم و از آنها عکس می گرفتم و تاریخ خواندن هر کتاب را یادداشت می کردم. سپس این قرائت ها باعث شد در آزمون ورودی دانشکده هنرهای زیبا قبول شوم. کودکان خردسال تا جایی که ممکن است مطالعه کنند. حتی اگر نتوانند کتاب را بخرند، می توانند آن را امانت بگیرند، به شرطی که بعد از خواندن کتاب را پس دهند!

آخرین قسمت صحبت ما این بود که نسل ما نتوانسته برخی از بازیگران سرشناس کشورمان را روی صحنه ببیند و تانیا جوهری با لبخند گفت: خدایا چه دیدی، شاید بتوانم دوباره در تئاتر بازی کنم. ممکن است!”

تانیا جوهری فردا شنبه 25 اردیبهشت ماه در مراسم «شب بازیگر» به همت انجمن بازیگران تئاتر در سالن اصلی مجموعه تئاتر شهر به همراه محمد ساربان یکی دیگر از بازیگران باتجربه و دو بازیگر دیگر تجلیل می شود. .

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.