بزرگسالان نیز به تصویر نیاز دارند

[ad_1]

تصویر؛ هنر چندان مورد توجه قرار نمی گیرد زیرا اکثر ناشران سودی ندارند. اما سوال اینجاست: آیا این کم توجهی باعث شده تا این هنر در سال های اخیر کمتر مورد توجه قرار گیرد؟

برای پاسخ به سوال فوق، با لیدا طاهری، هنرمندی که به عنوان تصویرگر کتاب کودک شناخته می شود، گفت وگویی انجام دادیم تا دیدگاه های او را در مورد تصویرسازی، رابطه همکاری نویسنده و تصویرگر، بومی سازی تصویرگری و… بیان کنیم. ببینیم.

آیا هنر مردمی رو به جلو است؟

این تصویرگر که معتقد است اقبال در سال‌های اخیر تصویرسازی خوبی داشته است، به ایسنا گفت: همه ما باید فیلم‌های فانتزی ببینیم، اما در ایران بیشتر برای کودکان است. حوزه تصویرسازی و نشر خوب اقبال، کارشان بهتر از قبل شده و اکنون کتاب های متنوعی دارد. اما مانند بسیاری از آثار هنری دیگر، هزینه تصویرگران در مقایسه با ژانرهای دیگر بسیار ناچیز است. اکنون، شاید به این دلیل است که الان کتاب‌ها کمتر مورد استقبال قرار گرفته‌اند و شاید اولویت مردم خرید و خواندن بیش از حد کتاب نباشد و شاید اینترنت یا مسائل دیگر افراد بیشتری را برای عضویت جذب کرده باشد.

وی ادامه داد: از طرفی ممکن است مردم از نحوه اجرای درست هنر آگاهی کافی نداشته باشند و می بینید در همه زمینه ها هنر عامه بهتر می شود و متاسفانه هیچکس جلوی این کار را نمی گیرد. یعنی ما اینجا نیستیم که از همه کارهای خوب یک نمایشگاه خوب برگزار کنیم. کودکان در حال حاضر کمتر به خوبی کار می کنند، و در بسیاری از زمینه ها ما با این واقعیت دست و پنجه نرم می کنیم که آنچه فروخته می شود لزوماً ارزش زیادی ندارد.

طاهری با اشاره به رابطه خوبی که بین تصویرگر و ناشر ایجاد شده است، گفت: در حال حاضر تصویرگران ایرانی فعال هستند و باید بین تصویرگر و تصویرگر رابطه برقرار شود، تصویرگر و ناشر برقرار شده است، اما ناشر و تصویرگر هر دو با هم روبرو هستند. مشکلات اقتصادی». نقاشان بزرگ و خوب این رشته را نشناسید و کسانی را استخدام کنید که آثار عالی زیادی ندارند اما محبوبیت کارشان خوب است. “

اگر ناشران با انجمن تصویرگران ارتباط خوبی داشتند، کار می‌توانست خیلی بهتر انجام شود و اگر تصویرگران از نظر مالی امنیت داشتند، فرصت شغلی بسیار خوبی داشتند.» برخی از دوستان ما فقط تصویرگر هستند و هزینه آن بسیار بالاست. هم هزینه تجهیزات و هم هزینه سرمایه گذاری روی آن بالاست.»

چرا کودکان تصاویر را به متن ترجیح می دهند؟

به عنوان یک بزرگسال، ممکن است تماشای فیلم را به خواندن کتاب ترجیح دهید، یا در اطراف خود دیده اید که کودک ترجیح می دهد برای خواندن محتوای کتاب، به عکس آن نگاه کند.

طاهری در تشریح علت این مشکل به ایسنا گفت: انسان ها در ابتدا از طریق تصویر با یکدیگر ارتباط برقرار می کردند و به همین دلیل در این راستا تصاویر از نظر انسان بر نوشتار ترجیح داده می شود. شما می توانید هزاران کلمه را با یک تصویر بیان کنید، اما اگر بخواهید آن را توضیح دهید، ممکن است نتوانید آن را به طور کامل منتقل کنید. کودکان صحبت می کنند و با تصاویر ارتباط برقرار می کنند. در عین حال از تمام حواس خود برای یادگیری استفاده می کنند و به یکباره به چیزها توجه می کنند، به همین دلیل است که خیلی بیشتر یاد می گیرند.»

وی ادامه داد: در تصویرسازی باید به دیدگاه بچه ها توجه شود و صرفاً ترجمه متن نباشد. اما تخیل ما نیز باید حضور داشته باشد. خلاقیت در تصویرسازی، تا جایی که به درک بهتر متن کمک می کند، از نظر من مشکلی ندارد و فکر می کنم اگر در همه کارهایمان از تخیل استفاده کنیم، خوب است.»

او درباره رابطه بین تصویرگران و نویسندگان می‌گوید: «فکر می‌کنم این ارتباط بسیار قوی است. تنها دادن متن به تصویرگر کافی نیست. من با هر نویسنده ای که با آنها صحبت و ارتباط داشته ایم کار بهتری انجام داده ام و همکاری آنها نتایج بسیار خوبی خواهد داشت و ارتباط آنها بسیار خوب خواهد بود.”

برای بومی سازی تصویر چه کنیم؟

مشکل امروزی تصویرسازی در حوزه تصویرسازی این است که در حال حاضر تعداد قابل توجهی کتاب گویا در حال ترجمه هستند و این یک نقطه ضعف برای بومی سازی تصویرگری است. طاهری درباره راه حل این مشکل می گوید: «ما هم نویسنده خوب داریم و هم تصویرگر خوب. چرا از آنها استفاده نمی کنید؟ زیرا ترجمه آسان‌تر است و هزینه کمتری می‌طلبد و از سوی دیگر مورد استقبال کودکان قرار می‌گیرد، اما ارزش‌های محلی و فرهنگی در نظر گرفته نمی‌شود. ناخودآگاه ما عوامل فرهنگی مرتبط با تصویر خود داریم و دیگران از آن لذت می برند.

او ادامه داد: «فکر می‌کنم می‌توانیم داستان‌ها و داستان‌های قدیمی‌مان را که تا امروز ادامه دارند، به تصویر بکشیم. فکر می کنم دنیا به این موضوع اهمیت می دهد و مطمئناً طرفدارانی خواهد داشت. اما نیاز به حمایت و ریسک پذیری دارد. از طرفی نیاز به حمایت دارد چرا که اصلا کار فرهنگی بدون حمایت انجام نمی شود.»

تصویرگر نتیجه گیری می کند: «توجه به تصویرسازی یک سرمایه گذاری عالی است. کشورهای میزبانی که جلسات دوسالانه را میزبانی می کنند، چیزی جز ما نشان نمی دهند که این مهم است. هنر موضوع مهمی است. وقتی می‌توانیم از طریق هنر پیش برویم و کشورمان را به جلو ببریم، راه دیگری برای انجام آن وجود ندارد.»

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.