برای افزایش طول عمر چه و چه زمانی بخوریم؟

[ad_1]

ایسنا/ خراسان رضوی پروفسور والتر لونگو مطالعات حیوانی و انسانی را انجام می دهد تا تعیین کند که چگونه تغذیه بر پیری و طول عمر سالم تأثیر می گذارد.

پروفسور والتر لونگو در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی گفت: “بررسی تحقیقات تغذیه از مطالعات آزمایشگاهی روی حیوانات تا مطالعات اپیدمیولوژیک انسانی تصویر واضح تری از الگوهای غذایی ارائه می دهد.” رژیم غذایی ایده آل برای زندگی طولانی تر و سالم تر.

در یک مقاله تحقیقاتی که شامل مروری بر مطالعات گذشته است، لانگو و همکار پژوهشی او روزالین اندرسون در دانشگاه ویسکانسین یک “رژیم غذایی طول عمر” را بر اساس رژیمی توصیف می کنند که شامل: از غذا و کالری گرفته تا طول و دفعات روزه داری است.

Longo در پستانداران و انسان‌ها از جمله افراد 100 ساله می‌گوید: «ما در کوتاه‌مدت به روابط بین مواد مغذی، روزه‌داری، ژن‌ها و امید به زندگی نگاه کردیم و این ارتباط را با مطالعات بالینی و اپیدمیولوژیک در چین مرتبط کردیم.» با اتخاذ رویکردی مبتنی بر بیش از یک قرن تحقیق، می‌توانیم شروع به تعریف یک رژیم غذایی برای طولانی‌تر کردن عمر کنیم، که پایه محکمی برای تحقیقات و توصیه‌های تغذیه در آینده فراهم می‌کند.

لونگو و اندرسون صدها مطالعه را در مورد تغذیه، بیماری و طول عمر در حیوانات آزمایشگاهی و انسان بررسی کردند و آنها را با تحقیقات خود در مورد مواد مغذی و پیری ترکیب کردند. این تجزیه و تحلیل شامل رژیم های غذایی محبوب مانند رژیم غذایی با کالری محدود، رژیم کتوژنیک پرچرب و کم کربوهیدرات، رژیم غذایی گیاهخواری و رژیم غذایی مدیترانه ای بود.

مطالعه حاضر همچنین شامل مروری بر اشکال مختلف روزه‌داری است، از جمله رژیم‌های غذایی کوتاه‌مدت که واکنش روزه‌داری بدن را شبیه‌سازی می‌کند، روزه‌داری متناوب (معمولی و کوتاه‌مدت)، و روزه‌داری دوره‌ای (دو روز یا بیشتر در یک ماه روزه‌داری یا روزه‌داری). روزه مشابه).

این تیم علاوه بر بررسی داده های طول عمر از مطالعات اپیدمیولوژیک، این مطالعه را با عوامل غذایی خاصی که بر برخی از مسیرهای ژنتیکی که همزیستی بین حیوانات و انسان ها را تنظیم می کند و همچنین نشانگرهای خطر بیماری را تحت تاثیر قرار می دهد، مرتبط کرد. اینها شامل سطوح انسولین، پروتئین واکنشگر C، فاکتور رشد شبه انسولین 1 و کلسترول است.

به گفته محققان، ویژگی های اصلی یک رژیم غذایی خوب شامل مصرف متوسط ​​تا زیاد کربوهیدرات از منابع تصفیه نشده، پروتئین کم اما کافی از بیشتر منابع گیاهی و چربی های گیاهی کافی برای حفظ سلامتی است که حدود 30 درصد از انرژی مورد نیاز را تامین می کند.

در حالت ایده آل، تمام وعده های غذایی روزانه باید بین 11 تا 12 ساعت سرو شوند و فواصل زمانی ناشتا را در نظر بگیرید. علاوه بر این، یک چرخه 5 روزه رژیم غذایی یا تقلید روزه هر 3 تا 4 ماه ممکن است به کاهش مقاومت به انسولین، فشار خون و سایر عوامل خطر برای بیماران در معرض خطر کمک کند.

لانگو توضیح می‌دهد که یک رژیم غذایی طولانی‌مدت در زندگی واقعی ممکن است شامل مقدار زیادی لوبیا، غلات کامل و سبزیجات، برخی از انواع ماهی، بدون گوشت قرمز یا فرآوری‌شده و گوشت سفید بسیار کم باشد. قند کم و غلات تصفیه‌شده، مقدار زیادی آجیل و سبزیجات، روغن زیتون و مقداری شکلات تلخ.

لونگو افزود که گام بعدی در مطالعه رژیم غذایی مادام العمر مطالعه بر روی 500 نفر در جنوب ایتالیا خواهد بود.

رژیم غذایی طولانی مدت شباهت ها و تفاوت هایی با رژیم مدیترانه ای دارد که معمولاً در مناطق بسیار قدیمی آبی مانند ساردینیا در ایتالیا، اوکیناوا در ژاپن و لوما لیندا در کالیفرنیا یافت می شود.

رژیم غذایی رایج در این جوامع، که برای بسیاری از افراد 100 ساله و بالاتر شناخته شده است، در درجه اول گیاهخواری است و پروتئین نسبتاً کمی دارد، اما لانگو توصیه می کند که مصرف خود را به 12 ساعت در روز محدود کنید و روزه بگیرید. چند بار در روز غذا بخورید. سال توضیح می دهد که رژیم غذایی طولانی منعکس کننده تکامل این “رژیم غذایی 100 ساله” است.

لونگو می‌گوید: «علاوه بر ویژگی‌های مشترک، رژیم غذایی طول عمر باید برای همه افراد بر اساس جنسیت، سن، شرایط سلامتی و ژنتیک تنظیم شود.» به عنوان مثال، افراد بالای 65 سال ممکن است نیاز به افزایش مصرف پروتئین بدون چربی برای مبارزه با ضعف و کاهش توده بدن داشته باشند. تحقیقات لانگو نشان می دهد که مصرف پروتئین بیشتر برای افراد بالای 65 سال بهتر است، اما برای افراد زیر 65 سال بهینه نیست.

برای کسانی که به دنبال بهینه‌سازی رژیم غذایی خود برای زندگی هستند، مهم است که با یک متخصص تغذیه مشورت کنند تا برنامه‌ای را شخصی‌سازی کند که بر روی تغییرات کوچک‌تری که می‌توان ایجاد کرد تمرکز کرد.

لونگو می گوید: “رژیم غذایی طولانی مدت به تنهایی یک رژیم کاهش وزن نیست، بلکه یک سبک زندگی متمرکز بر کاهش پیری است که می تواند مکمل مراقبت های بهداشتی استاندارد و کمک کننده باشد.”

نتایج این مطالعه در مجله Cell منتشر شد.

انتهای پیام/

[ad_2]
Source link

درباره ی admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.